Na een smoorhete dag, komt U zacht
Aangeslopen en dan ineens vol pracht
En praal zoals U mij toelacht
Gelukkig, dat is waarop ik wacht.
Pijn en verdriet van de dag gaan heen
Onder de koperen ploert van helse steen
Deze hitte is zo gemeen
Gaat fel door merg en been.
Uw heilzame werking van uw rust
Die U Mij schenkt heel bewust
Ik geniet met volle hartenlust
Met alleen U, als kaper op de kust.
Sommigen waarderen U niet
Liggen wakker Uw hele tijd tot hun verdriet
Mij wordt geschonken hetgeen U biedt
Donker, bescherming, als ware het mijn levenslied.
Als het licht dreigt te verschijnen
Komen weer mijn pijnen
Mijn geluk gaat verdwijnen
Nacht wacht, blijf de Mijne!
Het zou zo uit een Oudhollands gebedenboek gerold kunnen zijn. Of je nu gelooft of niet, het is heel bijzonder.
Dank je Levja, voor je mooie woorden!
mooi Marie, laatste couplet vind ik het sterkste, voorlaatste vind ik wat minder