Zon, zee, vakantie en verliefd op de liefde. Dat zijn de ingrediënten voor een falend huwelijk. Dat weet ik nu…
We liepen over het strand en zongen My Friend The Wind. Hij was een filosoof, meende hij. Of Aphrodite’s Child. ‘Mijn lieve Xantippe, ik leer je de liefde.’
Van filosoof werd ie heerser over mij en de kinderen. Ons restaurant ging failliet net als de liefde. Liefde die samen met zijn haar was verdwenen; een kale kerel in een jurk. Zo zag ik hem met zijn indringende ogen. En onder mijn ogen groeiden wallen.
My friend the wind werd meer Rain And Tears. Ik wilde terug naar Nederland. Nog liever hoorde ik Ritme Van De Regen.
Goodbye My Love Goodbye.
« ’s Middags
Poëzie voor je oren »
« ’s Middags Poëzie voor je oren »
Cultuur, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Regen en tranen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« ’s Middags Poëzie voor je oren »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
‘Van de doden niets dan goed.’ Hij schijnt wel een wild liefdesleven gehad te hebben. Van horen zeggen, hoor. Leuk stukje Han.
@Levja. Dank je! Rain And Tears ut de tijd van Aphrodite’s Child vond ik prachtig.
PS Je verbetering met ‘ineens’ vind ik heel goed. Kwestie van smaak natuurlijk.
De eerste drie zinnen, een waarheid als een koe. Toch heeft iedereen wel zo’n vakantieliefde gehad of misschien wel één die hij of zij nog steeds in ere houdt, je weet maar nooit!
Heel mooi met die teksten van de liedjes, heb daar ook mooie herinneringen aan!
@Marie. Dank je. Ja, vakantieliefdes die niet nooit zouden eindigen…
ik zie de Griekse charmeur voor me