‘Hoe komt die diender erop om zo midden op het rijvak te gaan staan?’
‘Dat wilde ik je vertellen voordat je aan mijn stuur rukte. Zag je die lichtgevende salami’s dan niet? Daar zwaaien agenten mee als je moet afslaan voor wegcontrole, liefje. We hebben zijn kegel gebroken, dit zal een duur grapje worden, Hyacinth.’
‘Richard, come on, draai het raampje open, de lapzwans wil ons iets vertellen, geloof ik.’
‘Uw overste, vriend des huizes, zal hier niet mee kunnen lachen. U staat dronken en midden op de weg, slaat uw kegel op onze wagen stuk en maakt krassen in de laklaag.’
‘Geen gemaar, laat ons door.’
‘Ja mevrouw.’
Dit gebeurde echt, met andere namen. Ik zat op de achterbank.
Soms lijkt het leven op een sitcom. 🙂
@Nele. Het zal je maar gebeuren. Leuk beschreven.
Kleine opmerking: ‘u slaat uw kegel op onze wagen stuk en u maakt krassen op onze wagen.’ Deze zin vind ik niet zo mooi, twee keer onze wagen.
Ik zou hem comprimeren tot bv. ‘u slaat uw kegel op onze wagen stuk en maakt er krassen op.’
@Han: zal ik aanpassen, bedankt om me er op te wijzen. 🙂 Het is een aandachtspuntje na een ‘first draft’.
@Nele. Ik ‘studeer’ hier vrijwel dagelijks op. Het is leuk en leerzaam om je hierin te verdiepen. En ik bedoel het NOOIT betuttelend. De U voor ‘maakt’ mag weg, is overbodig. Het is eigenlijk een opsommende zin, één keer u volstaat: ‘ U staat dronken en midden op de weg, slaat uw kegel op onze wagen stuk en maakt krassen in de laklaag.’
Doet me denken aan een vriendin, die noemt dit soort types altijd wegontregelaars. Zal je maar overkomen!
@Marie: wie zijn de wegontregelaars? De Hyacint-types of de agenten met de lichtgevende verkeerskegel-salami’s?
@Han: commentaren op woorden, grammatica en zelfs inhoud heb ik nog nooit betuttelend gevonden hoor. Actie en interactie ervaar ik altijd als een leuk geschenk, waar ik soms veel mee kan doen en soms ook weinig.
@Nele. Dank je!
was dit bruut politieoptreden?
@José: nee, de agent was beleefd en zwaaide met zijn lichtkegel om aan te geven dat de bestuurders aan de kant moesten voor een wegcontrole.
Hyacint was bruut, ze zag niet waarom haar man wilde afdraaien, ze rukte aan het stuur zodat de wagen tegen de zwaaiende lichtkegel van de agent botste en stuksloeg.
En dan ging ze nog eens tekeer zodat de agent (van schrik) haar maar vlug doorliet. (Misschien waren 120-woorden hiervoor te kort. Of misschien moest het in een ander perspectief.)