‘Waarom heb je hem geslagen?’
‘Hij noemde me Kegeltje. Hij doet dat iedere dag, meneer.’
‘Daar moet je tegen kunnen, Keesje Egel. Later zul je wel ergere dingen meemaken. We gaan niet slaan. En kijk me aan als ik tegen je praat.’
‘Ik heb een brief van school gekregen, Keesje. Je hebt weer geslagen, hè?’
‘Waarom heet ik eigenlijk Egel? De Jong is toch mijn achternaam?’
‘Wees blij dat je mijn achternaam hebt en niet die van je malle vader… Je houdt je handen thuis! En eet wat minder; vind je het gek dat ze je kegeltje noemen. Hou op met janken.’
‘Ik ben Kees de Jong, ik ben Kees de Jong…’ herhaalde hij in de spiegel. Zonder te huilen.
Tja, geestelijke klappen komen vaak harder aan. Goed weergegeven Han
@Levja. Kinderen worden soms niet serieus genomen en/of goed begeleid.
Han, treffend beschreven hoe een kind slachtoffer kan zijn vanwege zijn naam en uiterlijk.
Pijnlijke reacties van de vokwassenen.
Oprecht beschreven ventje en dan zulke wreede volwassenen. Prachtig beschreven hoe het ventje zich zelf weerbaarder probeert te maken!
@Nel en Marie. Hartelijk dank voor jullie leuke reacties!
Ik sluit me aan bij Nel en Marie
De moeder is zeker een egeltje. Nogal prikkelbaar….
De arme jongen, zoveel ‘onbegripvolle’ mensen om hem heen.
@Ingrid, Alice en Nele. Dank voor jullie leuke reacties!
Goed beschreven, de vernedering van de jongen door de moeder
@José. Dank je! Ja, de vernedering en het egocentrische gedrag.