En dit was nummer drie. Gelukkig heeft ze er nog vier over.
Haar eerste raakte ze kwijt toen ze nietsvermoedend op een giftige paddenstoel kauwde. Zelden zo’n zieke gezien. Maar met stevige pillen knapte ze weer op.
Nummer twee leek op een bewuste poging: we moesten haar uiteindelijk bevrijden uit de holte boven het voorwiel, vlak naast de motorkap.
En dit weekend was het weer raak. Waarschijnlijk ergens achter blijven vastzitten, maar haar voet deed enorm pijn. De dokter stelde vanochtend vast dat haar teen uit de kom was.
Ze is verdoofd en behandeld. Zometeen haal ik haar weer op. En dan moet ze zeker een week binnen blijven.
Ja, het is een taaie tante, onze poes Mika.
Gelukkig maar.
Prachtig poeslief verhaaltje. Niet om kattig te zijn, hoor.
Maar mis ik in deze zin niet dat? “De dokter stelde vanochtend vast de teen uit de kom was.” Misschien op te lossen met zometeen aan elkaar. Volgens mij mag dat zowel los als vast.
Ai, Levja, punt voor jou. Ik wil het best veranderen, maar weet nooit hoe dat moet…
En verder hoorde ik ook al dat het gezegde is dat poezen negen (geen zeven dus) levens hebben. Nog meer sorry dus.
@Lisette: volgens mij ben je veelschrijver. Dus dan kun je via Het Kabinet je stukje bewerken. Hoewel ik heb geleerd dat een kat negen levens heeft, vond ik juist die zeven levens wel grappig. Of skattig.
@Levja, dank voor de tip. Het kabinet heb ik niet gevonden, maar na inloggen wel gezien hoe ik de tekst kan aanpassen!
Mooi verhaal van een overlever, een poes in dit geval.
Gelukkig, Lisette, zijn er nog een aantal herkansingen; al hoop ik dat het hierbij blijft.
<3
Waar en hoe dan ook, ze is vast altijd in de zevende hemel, die taaie poes van jullie. 😉 Leuk stukje.
@Nel, ik deel je hoop.
@Mien, ze ligt op dit moment heerlijk te slapen, dus het komt vast weer goed.
Die is niet voor de poes!