Je staat in de kledingkast, de jurk van je moeder zacht en een beetje stoffig ruikend tegen je wang, en zo sta je in het donker met je hart hard bonzend, en je houdt je adem in als je iets hoort daarbuiten, alsof er iets sluipt… Ja, daar is iets! Iets zwaars dat kraakt, dat snoeft en snuift, en je sluit je ogen ook al zie je niets, en dan ineens
‘WOOOEEEEHHAAAAAAAAAAAAAHHHHH!!!!!’ staat hij daar, de kastdeur open, zijn ogen groot, zijn mond wijd open – de Hulk, de Hulk heeft je gevonden! En je laat je vallen tussen de schoenen, maar vergeefs, vergeefs, zijn handen grijpen, zijn handen graaien, pakken je vast,
en je gilt, je gilt
en je lacht.
« Op zijn gemak
Fantasiemisbruik »
« Op zijn gemak Fantasiemisbruik »
Familie, Fictie, Liefde, Mensen
Je staat in de kledingkast
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Janine Geerling of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Op zijn gemak Fantasiemisbruik »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Op de een of andere manier grijpt het mij ook.
Haha, @Levja, merci 🙂
Altijd leuk. Verstoppertje spelen met monsters. Buut op tijd gehaald? 🙂
@mien: eenmaal door de Hulk gepakt, is het einde oefening. 🙂
@Janine: Daar kan ik me iets bij voorstellen. Ik zou dan ook niet meer uit de kast durven komen. Een spelbederver is het in deze. Had Jantje er nu maar gewoon gestaan. Toch?
@mien, dan was de spanning er natuurlijk vanaf geweest. Jantje….pfffft. 😉
Tsja, dat ligt er natuurlijk aan.
Aan hoe groot Jan is. 🙂
@mien :)))
Prachtig geschreven, Janine. Je laat de spanning helemaal meebeleven.
Dank je, Nel!! 🙂
mooi kinderverhaal
Merci, José!