Elke ochtend zie ik haar als een stipje aan de horizon verschijnen. In ferme halen trapt ze haar fiets recht op mij af, om vlak voor ze mij bereikt af te slaan en de smalle weg langs de eindeloze sloot te vervolgen.
In de avond keert ze naar me terug.
De zon schijnt veelvuldig en zelfs een miezerregen weet haar stralen niet te verdrijven. Ik probeer te zwaaien, maar alleen mijn onwrikbare glimlach zou haar aandacht kunnen trekken. Toch denk ik dat ze me ziet. Haar verschijning is betoverend. Zij heeft me betoverd. Nog nooit heb ik iets gevoeld, maar nu broeit het van binnen.
Vandaag zal ik als pop uit mijn cocon breken. Ik, een stropop brandend van verlangen.


Het woord dat je het laatste gebruikt, ademt de hele tekst: verlangen.
Heel mooi Hadeke.
@Hadeke: haha, de betoverde stroman… Na een tweede lezing zie ik hoe een stropop begint te roken en te schroeien. Dan zie ik een zwarte naakte (jawel sorry) man over het veld lopen achter een gillend meisje op een fiets. 🙂
(Dat komt door jouw laatste twee top-zinnen.)
Mijn hartje schiet vol.
Mooi stukje Hadeke. Brandende liefde.
De volgende zin schepte verwarring. Maar daarmee ook juist mooi.
… weet haar stralen niet te verdrijven.
Het stralen van de zon of van het meisje?
Bewust of onbewust zo geschreven?
In de volgende zin zou ik heeft weglaten.
…om vlak voor ze mij bereikt heeft af te slaan en de weg langs de eindeloze sloot te vervolgen.
Dat leest fijner.
Dank voor jullie reacties.
@Mien: Ja, die zin heb ik bewust zo geschreven 😉 Ik vond de verwarring wel passend.
Op ‘heeft’ ga ik even dubben. Het betekent dan ook ergens anders een woord erbij. Ik heb de zin een paar keer aan mezelf voorgelezen, met en zonder ‘heeft’, het doet wat met het ritme. Ik ben er nog niet over uit en dat maakt het leuk om te dubben.
Dat maakt het dan extra knap. Succes met het dubben. Mijn keuze weet je al. Eruit dubben.?
Ok @mien; aangepast. 🙂
mooi, hoe de stropop tot leven komt