Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Maatschappij

Het langste eind

25 augustus 2016 | 120w | Hadeke | 9 |

Elke ochtend zie ik haar als een stipje aan de horizon verschijnen. In ferme halen trapt ze haar fiets recht op mij af, om vlak voor ze mij bereikt af te slaan en de smalle weg langs de eindeloze sloot te vervolgen.
In de avond keert ze naar me terug.
De zon schijnt veelvuldig en zelfs een miezerregen weet haar stralen niet te verdrijven. Ik probeer te zwaaien, maar alleen mijn onwrikbare glimlach zou haar aandacht kunnen trekken. Toch denk ik dat ze me ziet. Haar verschijning is betoverend. Zij heeft me betoverd. Nog nooit heb ik iets gevoeld, maar nu broeit het van binnen.
Vandaag zal ik als pop uit mijn cocon breken. Ik, een stropop brandend van verlangen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »