Witte was links, bonte was rechts, in hun eigen manden. De strijkwas in het midden. Verzameld uit de andere manden. De plank uitgeklapt. De mobiele telefoon op het ijzeren rekje. De strijkbout op de zijkant, naast het rekje, naast de telefoon. Het snoer naar de haspel.
Een overhemd met het voorpand naar boven. Zijn overhemd, dat ik het liefst draag.
Soepele bewegingen. Niet te snel, zeker niet te langzaam. Alsof ik hem streel. Langs zijn navel, langs zijn borst, vlak langs de tepels. Even stoom afblazen.
Beltoon. Zijn beltoon. Ik neem op. Gewoontehandeling. Mijn oor warmt langzaam op. Sprakeloos. Eindeloos. Zijn stem. Monotoon. Geen gesprek, alleen een boodschap.
Nooit meer thuis.
Ophangen. Stekker lostrekken.
Rook kringelt op vanuit de hartstreek.
« De vlieg
Afscheid »
« De vlieg Afscheid »
Liefde, Maatschappij, Mensen
Slecht opnemen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« De vlieg Afscheid »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
~pakkend ~
Zeer intens geschreven, Hadeke.
Korte zinnen die spanning en emotie oproepen
Opm:
Zijn overhemd die > dat
Het strijkvlak brand > brandt
Dank Levja en Nel.
Schrijffouten aangepast. 🙂
Mooi stukje. Alleen de laatste zin had beter gekund. Die komt wat geforceerd over en ontkracht de grootse eenvoud in het onderliggende.
@Hadeke, voorspelbaar en toch spannend om te lezen,knap! Schrijven vanuit het vrouwenperspectief gaat jou ook erg goed af.
@Lisette dankjewel.
@Mien je hebt een punt. Aangepast, maar ik blijf broeden.
gruwelijke vertelling, erotiek eindigt in verkilling