Mijn vriendinnen en ik zijn van de tweede feministische golf. En dat willen we weten ook. We herinneren ons dat onze moeders het echt niet gemakkelijk hadden: het wassen van de katoenen luiers, het leven zonder wasmachine en het opwarmen van de kooltjes voor de strijkbout.
Nee, dan geven wij onze dochters een beter voorbeeld.
Hoewel, soms knaagt het wel. En schuren doet het zeker en geregeld. Zo is het mij niet gelukt om multitaskend mijn werk en huishouden te combineren. Altijd moe en het gevoel tekort te schieten.
En nu dus ziek thuis, met veel meer tijd voor het huis. Maar nog is de stapel strijkgoed enorm.
Wat ben ik benieuwd hoe mijn dochter het allemaal gaat organiseren later.
Mooi, Lisette. Drie generaties geschetst. Heel kernachtig weergegeven waar de pijn zit.
@Nel, dank je wel. Uit het leven gegrepen inderdaad.
de moeizame strijd voor meer vrijheid.