Enzo… zwoegt het Friese paard zijn hoeven door uitheems klei, briest hij oude ademluchten met broeders zij aan zij. Is het zijn parelzwarte vacht die schittert in winterkou. Doch eenzaam, mistroostig, zijn gedachten bij wat volgt. Het paard ziet zijn kansen rauw, want op de eettafel naast de ballensoep van boer en vrouw hadden daalders, guldens geklonken hard maar grauw. In de verte, daar wachten hem in ijzig kou het lot. Daar klinkt bitter gejammer, de shot. Is het deze buizerd in de treurwilg die luistert, mijn oren zijn gespitst want dan zal ik slagersmessen horen. Chop chop, sjak sjak tegen elkaar. Pas dan wist ik; de slager heeft zijn werk gedaan en de restanten… de restanten zijn voor mij.

Recente reacties