Er is een kier in het gordijn die hem morgen wakker maakt met een warme zonnestraal, maar waardoor nu nog de maan schijnt.
Hij pakt een boek en begint te lezen, enkel afgeleid door zijn eigen gedachten en het geluid van omgeslagen bladzijden. Hij kijkt de slaapkamer rond en waant zich veilig. De kans op een kapotte lamp is vele malen groter dan een aanslag.
De door hemzelf opgelegde plicht om te genieten overwint zijn angst. Allerlei sporten heeft hij vanavond met veel plezier gezien zonder zich al te druk te maken over de Brazilianen in de sloppenwijken. En even geen Hillary of Donald.
Hij slaat met zijn vuist in zijn kussen en zegt: ‘Zo, nu ga ik lekker slapen.’


Mooi ingespeeld op de actualiteiten.
@Ingrid. Hartelijk dank!
Doet me denken aan de uitspraak van minister-president Colijn: ‘Gaat u maar rustig slapen.’ (Uit 1936, maar vaak denken mensen uit 1940). Ik weet niet of dat ‘erin gelegd’ was door jou.
Subtiel de angsten bezworen.
@Hadeke. Dank voor je reactie. Eigenlijk moest ik eraan denken tijdens het schrijven. Misschien zit het dan toch onwillekeurig in je hoofd. Ik dacht die die uitspraak vlak voor 10 mei 1940 is gedaan.
Lekker slapen en morgen weer gezond op. Dit blijft een groot goed ondanks alle wereldproblematiek.
@Levja. Ja, ik vind dit een vereiste naar jezelf toe.
@Han Ik dacht dat voorheen ook altijd, alleen was Colijn in 1940 al geen minister-president meer. Dat was de Geer. Het verhaal ‘doet het goed’ natuurlijk; een minister-president die zegt ‘Ga maar rustig slapen’ en de volgende dag is het oorlog.
@Hadeke. De meesten zullen dit denken. Weer wat geleerd. Dank!
even tot jezelf komen met een boek!