Heel af en toe komt zijn stem weer naar boven, ietwat galmend. Zo vertelde hij dan over het bijzondere gebouw: “Het is een pand dat lééft, alles kraakt en kiert hier”. Voor de zoveelste keer leidde hij een groepje belangstellenden rond. Gemeenteambtenaren, architecten, of potentiële zaalhuurders.
Inwendig lachte ik een beetje om zijn theatrale verhalen. Maar goed, hij was ook van dominee baas geworden van dit prachtige houten gebouw. Er was theater, koffie voor bejaarden, verhaaltjes voor kleuters, voor iedereen open.
Ja, het was een geweldig gebouw in een Vinex wijk. Het won verschillende prijzen. En toen werd het doodvonnis geveld. Waarom heb ik nooit helemaal begrepen.
De directeur-dominee preekt weer vanaf zijn kansel. Het gebouw is ontzield achter gelaten.
Lisette,
Mooi weergegeven: de teloorgang van oude kerken.
Vooral de slotzin raakt.
(Opm. achtergelaten is één woord)
@Nel, wat leuk dat je mijn verhaal leest alsof het over een kerk gaat. Het was in feite een gebouw dat een thuis in de wijk gevoel wilde geven aan de bewoners. Dus vonden er in de theaterzaal de wekelijkse kerkdiensten plaats, maar waren er ook optreden van oa Herman van Veen en Maarten van Roozendaal, en waren er elke vrijdag bejaarden die met elkaar praatten, fietsten, aten etc.
Maar in de slechte economische tijden is zo’n pand niet rendabel te maken, en was de gemeente vooral in woord heel erg blij met het initiatief, maar hebben ze het faillissement niet tegengehouden. Oke, dat was bijna nog een keer 120 woorden van reactie.
ik las al uit het verhaal dat het niet verzonnen was maar bittere realiteit