‘Nee, ik durf niet.’ zegt het verlegen meisje.
‘Ik snap dat je het eng vindt, zelfs ik voel een vage waas van spanning,’ zegt hij.
Terwijl ze weer op de veilige top van de rots klimt ziet ze in haar ooghoek dat hij haar volgt. Door alle rust en kalmte die hij uitstraalt slaat ze haar ogen neer. Ze schaamt zich. Zo lang had ze zich verheugd op het abseilen van deze berg, en nu klapt ze dicht. Ze durft simpelweg niet.
Hij wil haar toespreken, maar zodra hij dat wil gaan doen gebaart ze dat hij zijn mond moet houden.
Ze weet het allemaal wel. Altijd weer hetzelfde verhaal.
Maar hij meent het.
Ze kijkt hem aan.
Ze springt.
« Bijna droog
Steevast »
« Bijna droog Steevast »
Communicatie, Mensen, Natuur
Rotsvast vertrouwen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Diede of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Bijna droog Steevast »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Diede, je voelt de spanning; moet ook denken aan die held of idioot die zich 8000 meter liet vallen, maar hier is het waarschijnlijk niet zo eng
Goed de spanning weergegeven.