De zomerzon lijkt aan haar bruine benen te plakken
het is ook mooi weer geweest
men heeft al mening vuurtje
weten te stoken
al dan niet met rauw vlees
om op te eten
Zijn ogen plakken ook
op haar huid
de zon heeft goed haar best gedaan
maar dat is niet waar zijn blik blijft slapen
niet de bolling onder de dunne stof
niet de eindeloosheid die doet smachten
misschien is hij daar ooit begonnen
toen hij haar geest niet kende
De zomerzon heeft haar zacht gekust
haar haren blond
haar blossen rood
en alles goed
Waarom durft hij dan nooit
verder te kijken
dan de littekens en blauwe plekken
op haar winterse verleden
en de buien van haar herfst
« Op de camping
Lege stoel »
« Op de camping Lege stoel »
Communicatie
Ooit gekust
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Op de camping Lege stoel »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
‘De zomerzon heeft haar zacht gekust’. Een mooie zin, Janneke!
Mooi en sfeervol!
‘mening vuurtje’ lijkt mij een voutje. 😉
<3
Een streling om te lezen.
Prachtig, Janneke,
<3
het gedicht blijft in je hoofd nazingen
Gefeliciteerd (een beetje verlaat), dit was je 120e stukje! 😀