Straks zal ik teruggaan naar mijn kamer. Ik eet langzaam. Ik proef niets meer. Huilen kan ik zonder tranen. Drie keer per dag aan tafel en daarna, al vijftien dagen lang, na het eten terug naar boven. Niemand vindt dat erg.
Morgen is de dag. Ik heb de regels er op nageslagen. Veel Latijn. Ik lees alleen de vertaling. De uitnodigingen liggen klaar. Versierde woorden op gekleurd papier. Op een bordje heb ik met stift de letters nagetekend die ik op internet vond. Het bordje hang ik morgenvroeg op de deur. Uit de kelder heb ik kaarsen gehaald. Na de kerkdienst heb ik wierook meegenomen.
Morgen gaan mama, Sanne en ik in conclaaf. Net zolang tot we een papa hebben.


:'(
Schrijnend, mooi, intens, subtiel.
Heel veel gezegd in 120 woorden, Hadeke.
Wow! Heel mooi.
Inderdaad een veelzeggend stukje.
intrigerend stukje!