De loep had allang geen montuur meer, maar dat maakte het wel makkelijker om te hanteren.
We begonnen met onze namen in een plankje. Daarna een hartje. De geur van smeulend hout prikkelde onze neuzen. Vanaf groep 1 was zij mijn meisje en ik haar vent. We waren alweer veel ouder en weinig veranderd. Klas 1 voortgezet onderwijs. Ieder een andere school.
Ik vertelde haar over Nero. De romeinse keizer, die als eerste een monocle droeg.
‘Een watte?’
Ik deed het voor. Klemde het glas voor mijn oog. Richtte mijn hoofd naar de hemel en hield een vlammend liefdesbetoog. Mijn blik gericht op de zon.
We zijn nog altijd samen.
Ik heb sinds die dag, slechts één oogje op haar.
Misschien had je toch beter net als Nero een smaragd moeten gebruiken! Maar ja, die heb je niet altijd bij de hand.
Gelukkig geen Total Eclipse Of The Heart …
scherp verhaal Hadeke! prachtige pointe!