Schrijf mee!
« »

Maatschappij

Klinische psychologie

23 juni 2016 | 120w | Jolwin | 4 |

Stop mij maar weg in een instelling ergens in een bosrijke omgeving of met uitzicht op de rivier. En dat de kamers dan een balkonnetje hebben, zodat ik in een leunstoel van het uitzicht kan genieten, terwijl ik naar mijn iPod luister. Ik wil ook graag een stapel boeken mee, voor als ik uitgekeken ben op het uitzicht. Val me verder maar niet lastig, dan laat ik jou met rust. Ik hoef geen therapie meer, want ik ben toch niet te helpen. En mezelf helpen lukt me niet, want dan was ik al lang weggeweest. Geen prikkels alsjeblieft en al helemaal geen eisen. Het is me allemaal teveel, want ik ben gestoord en zit toch al gevangen in mijn hoofd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jolwin of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »