Hij trok met zijn riek een lijn door het zand op zijn erf.
‘Dit is de grens, tot hier en niet verder!’
De jonge vrouw keek hem met roodomrande ogen aan.
‘Maar het is ook mijn kind…’
Ze deed een stap naar voren. Hij tilde zijn riek omhoog en duwde de punten in haar richting.
‘Toen jij haar hier achterliet en die spuit belangrijker vond dan ons prachtige meisje, heb je ieder recht verspeeld om jezelf moeder te noemen.’
Snikkend nam ze nog een stap. Ze voelde dat één van de punten van de riek haar vel doorboorde. De pijnscheut maakte dat ze een stap terug nam.
Hij trok nogmaals de riek langzaam over de grond.
‘Hier is de grens!’
Dit goede stukje gemist. Bij de zin: ‘die spuit belangrijker vond dan dat prachtige meisje … ‘ lijkt mij ons prachtige meisje nog net iets meer effect geven.
Je hebt gelijk Levja, ik heb het gelijk aangepast!
@Frank L: Zo jammer dat we soms latere inzendingen die zo mooi zijn, missen.
Maar mooi is gewoon mooi!
Dank je, ik ben er gewoon wat stil van…
Maar inderdaad, soms blader ik ook even wat terug en dan blijken er nog geweldige verhalen te staan die ik helemaal heb gemist.
@Frank L: Helaas kan niemand, ook digitaal niet, overal tegelijk zijn.