Geen rok met felgekleurde zomen geen grote oorbellen.
Ze droeg nog steeds de achternaam van haar overleden man waardoor het onopgemerkt bleef.
Maar mevrouw L. Bakker was zigeunerin en die ‘L’ stond voor Lolita.
Niet dat iemand dat had verteld of ooit haar voornaam noemde.
Hij wist het gewoon. Hij hield zijn gevoelens voor haar stil.
Als Jenny hem al een lelijk, rond, brildragend mannetje vond met weke handjes…
Dan moest hij eenzelfde occlusie met deze koningin van de steppe voorkomen!
Zijn handen omklemden een accuut verzoek op ontslag.
Nee, niet Lolita!
Glimlachend fluisterde ze: ‘Ga mee!’
De huifkar op de parkeerplaats stond klaar…
‘Ja, meneer Albers, vervelend dat mw Bakker vertrokken is naar uw concurrent.
Wilt u hier tekenen?’

@Jesse, ik heb het verhaaltje twee keer gelezen, maar begrijp er helaas niets van. ðŸ™
Hum,
Dan kijk ik of ik hier iets mee kan.
De wereld van dhr Albers zweeft tussen fantasie en werkelijkheid.
Hij gaat er van uit dat mw. Bakker een zigeunerin is.
Ik lees zojuist een reactie op dit stukje op literair werk waar ik dit stukje ook plaatste en de dagdroom van dhr.Albers was in dit geval wel overgekomen.
Nu ja, in ieder geval probeer ik in het vervolg duidelijker te zijn.
Hoewel een beetje raden ook geen kwaad kan…
Het kan ook aan mij liggen,hoor! Als anderen het wel begrijpen, dan is dat prima, toch?