John greep de rugleuning van de stoel vast en wilde zich juist neerzetten toen meneer Jacobs het kantoor binnenkwam.
“U hoeft geen stoel te nemen, meneer Cornelissen, het zal echter niet al te lang gaan duren ziet u, want dit is mijn conclusie en uw occlusie.”
John volgde met zijn ogen de papieren die zijn baas op zijn bureau neersmeet.
“Pardon, mijn wat?”
“Uw C4, je afsluiting hier in dit bedrijf, je ontslag … Noem het zoals u zelf wilt. U bent op staande voet ontslagen. U bent niet meer gewenst op de werkvloer en zult van ons uw ontslagpremie dan ook direct uitbetaald krijgen.”
“Jamaar, meneer –“
“Alles is gezegd. Ik wens u verder nog een fijne dag. U kunt gaan.”


Ben zo benieuwd wat John heeft gedaan of misschien wel misdaan …
Hihi, tja… 🙂
Dat was kort door de bocht. Maar zo zijn ze tegenwoordig.
@C;P.Vincentius Hihi, er heeft niemand gezegd dat het realistisch moest zijn, het is een verhaaltje hé. 🙂
Kort én krachtig 😉
@MatthijsZantinga 🙂