Ik ontmoette één van mijn Tinder-matches op Schiphol. Ze heette Nina. We scheelden een half jaar en tien centimeter, beide in mijn voordeel. Ik stelde me voor als ‘die jongen van Tinder’ en brabbelde over toeval. Ze zei dat ze me herkende.
‘Waar ga je heen?’ vroeg ik aan haar.
‘Praag,’ antwoordde ze. ‘En jij?’
‘Ik ook.’
‘Heb jij de vlucht van kwart over één?’
‘Ja.’
‘Leuk! Dan zie ik je weer in het vliegtuig!’
Ze gaf me een overdreven knipoog en liet me alleen achter.
Om half twee verliet het vliegtuig de aarde. Ik zat twee rijen achter Nina. Ze liep na een half uur richting de wc’s. Tien minuten later nam ik hetzelfde pad. Dat werd niet gewaardeerd.
10 minuten? Heeft hij zo lang gewacht? Dan was ze toch allang weer terug op haar plaats? 😉
opent een wereld die ik niet ken
@Marlies: Tien minuten is inderdaad veel te lang. Ik zal het veranderen. Bedankt voor het opmerken.
@José: Ik denk dat je daar niet de enige in bent. Het is gelukkig ook niet autobiografisch.