‘Geen stuiver waard!’
Dit had ze al zo vaak gehoord.
In het zonlicht leek dit koperen stukje wel goud!
Ze grinnikte. De dorpsbewoners hadden aan haar kleren getrokken, daarna snoven ze aan hun handen. ” Ze stinkt! Gewoon een zigeunerin!’
‘Word eigenaar van dit paard voor slechts tien stuivers!
Vang het en breng het naar stal!’
Ze keek uitdagend de kring rond.
De eenogige eigenaar van de stal lachte zijn halve tanden bloot. De zigeunerin had de stalhuur toch al betaald.
Gedwee volgde het paard de burgermeester.
Gejuich en gehoon vulde het kleine stoffige dorp.
Ineens klonk daar een hoge fluittoon.
Het paard maakte rechtsomkeer. Handig sprong ze op zijn rug.
In haar hand zwaaide ze triomfantelijk de zak met stuivers…
@Jessy, ik kan het verhaal niet goed volgen. Wie is wie? Bv wie zegt “U wordt eigenaar…” en wie is dan die u? De burgemeester? En waarom heeft die ‘zij’ (de zgn zigeunerin) die zak met stuivers in haar hand?
De sfeer van het verhaaltje is erg leuk, maar er is net te weinig informatie om het te kunnen volgen.
Jessy, hoewel ik niet alle details snap, vind ik dat het verhaal een fijne sfeer ademt.
Mooi: de blinkende stuiver in de zon.
En een triomf voor de slimme zigeunerin.
<3
Het neemt me mee. Zij is hem te slim af. Zo kost het paard haar geen enkele stuiver.
Ondanks dat het verhaal niet goed te volgen is, roep je er wel een mooie sfeer mee op.
Broeder Jessy,
Goed verhaal! Dat zal ze leren die scheldende dorpsbewoners.
Ik heb het aangepast!
Dank jullie voor de reacties!