Schrijf mee!
« »

Fictie, Natuur

Superluis

24 mei 2016 | 120w | Gijs Smit | 6 |

“Superluis, superluis, mijn kindertjes! Ik heb ze onder een blad geplakt in de meidoornstruik. Maar de mieren hebben honger. Als ze hen vinden, eten ze hen op. Je moet me helpen!”
“Geen zorgen, mevrouwtje Stippelmot. Geen mier zo kwaad, of superluis weet raad.”

Snel trok superluis zijn rode pakje aan, ging naar zijn laboratorium, mengde perenstroop met feromonen en gevlekte-scheerlingextract en ging naar de meidoornstruik. Daar verspreidde hij druppels van het brouwsel op goed ruikbare plaatsen.
“Wat is dat,” dachten de mieren. Snel klommen ze uit de struik, namen een slok van het heerlijke vocht, en vielen dood neer.

“Superluis, hoe kan ik je ooit bedanken?” vroeg mevrouwtje Stippelmot. Maar superluis was al op weg naar andere insecten in nood.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gijs Smit of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »