Gevangen in een getto van gedachtekronkels
vecht ik tegen blinde muren in straten
waar dood op elke hoek ligt uitgestald
beelden van vroeger vervagen sneller dan
ik ze kan afdrukken voor de eeuwigheid
bewijs van hoe mooi het eens was
strijd in de getto, een leven voor een ander
verandert nieuw tijdens één nacht in oud
bedekt schoonheid met hopen van puin
ik blijf zoeken naar vreugde van vroeger
een glimp, een splinter, flinterdun
een getto voor een veilige haven
met de illusie dat alles weer goed komt
als wakker worden uit een boze droom
gehuld in een mantel van verlangen
ren ik door de straten van de getto
vluchtend voor de harde werkelijkheid
die op mijn netvlies blijft kleven
De wereld verandert (wordt harder) en wijzelf veranderen (worden ouder).
Naar mijn gevoel verandert de wereld sneller dan wijzelf en zoeken wij tevergeefs naar vroeger. Vroeger vinden wij alleen nog terug in de herinnering.
@Ewald: dat de wereld verandert en dat wij veranderen: akkoord.
Maar dat de wereld harder (of zachter) wordt? De maatschappij is harder voor de één dan voor de ander en dat is altijd al zo geweest, denk ik.
@Niceway: ik hoop dat jouw HP een manier vindt om met de werkelijkheid om te gaan.
@Nele, dat is inderdaad altijd zo geweest, maar ik denk dat de wereld (het leven) de laatste decennia harder is geworden en de komende jaren nóg harder zal worden. Misschien dat jij dat anders ervaart.
De verschillen tussen arm en rijk worden wereldwijd almaar groter en groter en dat lijkt mij een verharding.
Mooi gedicht, Niceway. Ik laa het een paar keer.
Verlangen naar schoonheid, puurheid, veiligheid in een zich verhardende wereld.
<3
Wat een mooie zinnen! Ook een paar keer gelezen. Verwonderd hoe je de ene na de andere treffende zin op papier zet. Knap.
‘beelden van vroeger vervagen sneller dan
ik ze kan afdrukken voor de eeuwigheid’
Heel mooi gevonden!
Eh, het is *het getto*. http://woordenlijst.org/#/?q=getto
En het is misschien moeilijk te geloven, maar als je je in de harde feiten zou verdiepen, zou je zien dat Nederland en de rest van de wereld juist steeds minder gewelddadig worden. Dus ik begrijp de pessimistische kijk niet zo goed.
Dank je wel voor de verbetering, Ostinato. Het is een woord dat ik niet vaak gebruik. Ik ben persoonlijk heel optimistisch, maar de opdracht was getto en daar zie ik weinig schoonheid bij. In mijn achterhoofd had ik de beelden van een volledig verwoest gedeelte van Aleppo, wat vroeger toch een mooie stad geweest moet zijn.
@Ostinato, de kille cijfers geven je gelijk, maar gevoelsmatig wordt het door velen anders ervaren, omdat we door de media worden overstelpt met beelden en berichten over oorlogen en ander geweld.
Ewald, Nele, Nel, Alice en Katie , bedankt voor jullie reacties. Soms is het moeilijk om de realiteit onder ogen te zien en vluchten we vanuit het huidige moment naar het verleden of in onze verlangens naar een betere toekomst.
Hoewel ik mij meer dan gewoon zorgen maak, wil ik toch ~misschien tegen beter weten in~ denken/dromen: neen, vroeger was echt niet beter.
Zuster Nyceway,
Een goed gedicht. Gisteren hadden we twee Syrische vluchtelingen te eten en die probeerde ook te verwoorden hoe het hoofd functioneert tussen de “rocks”( er staat dus niets meer echt overeind, een rotslandschap zeg maar). Jou lukt het beter in 120W.
Levja, het is gelukkig niet autobiografisch maar mijn gevoel bij het woord getto.
Dank je wel Vmetdevork. Misschien moeten we ons wat meer verplaatsen in hoe het voor ons zou voelen om tussen de puinhopen te moeten overleven en alles kwijt te zijn waarvan we dachten dat het zo waardevol voor ons was.
@Nyceway: Dat vat ik helemaal. Had ik ook en zeker deze week. Heel gevoelig.
Heeft Frank volgens mij niet zomaar gekozen.