In de hoek van de kamer zit een kleine muis. Zijn kleine zwarte kraaloogjes struinen de kamer af. Hij wil vluchten maar kan het niet. Wat heeft hij toch aangericht?
Het bed dat midden in de kamer staat kraakt heel even. Het papieren onderlaken druipt van het bloed. Op de vloer vormt zich langzaam een grote plas bloed.
De muis wrijft met zijn pootjes zijn snuitje schoon. Hij kan niet anders. De kat op het bed kijkt hem geduldig en plagerig aan. Hoe zenuwachtig kan een muis zijn?
Het liefst wil hij slapen, Morfine, de witte kater. Maar het is nog lang geen ochtend. Bovendien roept de natuur in hem tot aanval. Wanneer geeft die klotemuis zich nu eens over?
Het bewuste kat-en-muisspelletje. Mooi de kat de naam Morfine mee te geven.
Het kat en muis spel is mooi beschreven, maar ik snap het verband met het bed en het bloed niet.
Spannend stukje, Mien
Het eeuwige soel tussen kat en muis.
Dat bloed fascineert mij ook.
Ik kan niet alles verklappen in 120 woorden. Maar er is weldegelijk een causaal verband tussen bed, bloed, muis en kat. Zoekt en gij zult vinden. De clou zit in het woord morfine in combinatie met de titel.
Leuk, een puzzel! Het is me nog niet helemaal duidelijk, maar ik blijf herlezen tot ik de clou heb 😉
Beste Mien,
Ergens tussen totale uitleg en totale suggestie zit het verhaal, dat leesbaar, net begrijpelijk en spannend is.
Waar bloed en bed thuishoren ontgaat me.
Gr.
Chris
Mien, ik zie dat jij de kat Morfine hebt genoemd. In mijn stukje heet een kip zo. Grappig!