“Dag, mam,” riep Cindy vrolijk.
“Wat zit er in dat zakje?” vroeg Marina geïnteresseerd.
“Morfine.”
Marina werd bleek. Haar dochter, aan de drugs? Bovendien deed ze alsof het niets voorstelde. Ze voelde woede opkomen. Dit zou ze niet laten gebeuren.
“Cindy! Waar ben je mee bezig? Weet je niet hoe verslavend dat is? Hoe kom je trouwens aan dat spul?”
Cindy opende het tasje en haalde er een dvd uit.
“Mam, kalmeer, alsjeblieft. Het is een Russische film die we op school gaan bespreken, net om ons op de gevaren te wijzen.”
“Oef. Mijn hart stond even stil.”
“Je weet toch dat ik dat nooit zou doen.”
“Natuurlijk,” antwoordde Marina, maar schaamde zich dat ze haar dochter niet vertrouwd had.

Ja, grappig dat we soms onze eigen invulling aan iets geven, terwijl de werkelijkheid heel anders blijkt te zijn. Zo ontstaan er veel misverstanden.
Leuk en levensecht stukje, Els
Overbezorgde ouders en wijze tieners. Soms lijkt het of ze zijn uitgestorven, maar ze bestaan nog zeker.
Bedankt voor de hartjes en de fijne reacties 🙂
De angsten van ouders! Fijn dat Cindy zo rustig blijft.