Je ziet ze overal. De een nog heerlijker dan de ander. En ze zijn er in elk formaat; grote, kleine, platte, volle, enzovoort. Daarbinnen heb je ze van spierwit tot aan vanille of van romig wit tot aan puur chocolade zwart. De rijpe ruiken zoet, de jonge ietsje frissig. Ik ben een smulpaap en zou graag van diversen een keer proeven. Zomaar, voor het lekker.
Soms zie je ze goudbruin liggen bakken. Dan krijg ik de neiging om beide zijden nog eens extra met olie in te smeren, of ze voor alle zekerheid even omdraaien opdat ze egaal bruinen.
‘Gelukkig’ houdt mijn vrouw me op dieet. Vooral met dit weer. Want die zomerzon, daar krijgt een man de kriebelhonger van.
Betreft dit smakelijke stukje goudbruin genot de aanschouwing van een mooi gebruind vrouwenlichaam of een speciaal gerecht? Mooi geschreven!
Erg leuk.