Gelukkig ging het Claudia bij mij om een eenmalige, diepgaande verkenning van haar vrouwelijk seksualiteit. Of haar vuurrode en royaal bedeelde poloshirt de keus bepaalde, is achteraf nauwelijks nog vast te stellen. Zeker omdat nadien haar leven voortdobberde, zoals het al jaren voortdobberde; af en toe geil, tot bloedgeil, af en toe straalbezopen tot delirium toe. Meestentijds was er de driedelige dagindeling, waarin beurtelings dochter, werkneemster en altijd geile hoer speelde. Zo waren haar ouders tevreden, net als mijn cheffin. De cheffin die altijd in de kleedhokjes van de modezaak gluurde. Het was stompzinnig, net als de knapen op de dansvloer en hun stoere ongeleide gedrag.Toch begon het rood van het poloshirt te verschieten, zonder dat Claudia het door had.

Bizar, zoals soms een mensenleven kan zijn.
Bizar? Dat valt te bezien. Mijn jongste bijdrage aan 120w, komt meer in de richtig van bizar.
Broeder Vincentius,
Een verhaal met hele aparte zinnen. Een kijkje in zomaar een leven.