Mijn driedelig kostuum plakt aan mijn lichaam. Hartje zomer en ik loop hier opgedirkt tussen de mensenmassa, waarvan – eerlijk is eerlijk – het mannelijke deel er net zo bijloopt als ik. Of tenminste, bijliep. De meesten hebben hun jasje inclusief stropdas inmiddels over een van de stoelen gedrapeerd. Overhemdsmouwen zover mogelijk opgestroopt.
Onverwacht word ik bij mijn schouders beetgepakt om op te gaan in de hossende menigte. Wat een dag…
Het zweet gutst in stroompjes over mijn rug. Spijtig denk ik aan mijn luchtige polo. Toch pieker ik er niet over om mijn jasje uit te trekken. Niet iedereen hoeft getuige te zijn van de getuige met de vochtige, donkere kringen op zijn overhemd, die ontstaan zijn onder zijn klotsende oksels.
Irma, leuk stukje, maar wel twee puntjes: ‘Onverwacht word ik mijn…’ (woordje vergeten)
Klotsende oksels wordt vaker gezegd, kolkende oksel vind ik minder fraai, maar dat is persoonlijk.
@Irma, leuk stukje; ik voel de warmte. Hartje!
Opmerking: ‘het mannelijke deel er net zo bijloopt als ik’, moet zijn ‘het mannelijke deel er net zo bij loopt als ik’. Het is erbij (bijwoord) lopen.
Deze lees ik later nog eens. Ligt aan mij, hoor @Irma
Irma, mijn reactie en jouw verandering hebben elkaar zo te zien gekruist.
Herkenbaar Irma. Op een bruiloft wil iedereen er nou eenmaal netjes bijlopen en de mannen zijn dan helaas in het nadeel.
@Irma Moekestorm: leuk stukje, ik gaf een <3 . Maar ik had pas door dat het over een preutse getuige ging in/op een bruiloft, toen ik de commentaar van Nyceway las.
Zuster Moekestorm,
Alleen de foto’s zijn getuigen van de broeierige getuige.
Grappig stukje, Irma.
Je moet er iets voor over hebben om getuige te zijn. 🙂
Hartje