Hij was de eerste op school die er één had. Een lichtblauwe Lacoste polo. Marc Verhage, de jongste zoon van de bankiersfamilie die al generatieslang de grote villa aan de rand van het bos bewoonde. Ze was op hockey en tennis gegaan om hem zo veel mogelijk tegen te komen. De rest van haar vrije tijd werkte ze in de banketbakkerszaak van haar ouders. Vandaag was het zo ver. Ze stond voor de spiegel te kijken hoe haar prille borsten uitkwamen in het roze shirtje. Haar lange blonde haar zou ze in een hoge staart dragen. De strakke Wrangler van haar oudere zus sloot perfect om haar lange benen. Het dure krokodilletje moest vanavond op het schoolfeest de buit binnenhalen.


Tja, die Lacoste polo’s…. We wilden er allemaal wel één! Voor even terug in de tijd, dankjewel nyceway.
Leuk verteld, nyceway! Ik heb nooit een krokodilletje gehad en tóch van tijd tot tijd verkering met best wel leuke meisjes ☺
~het gemerkte tijdperk ~
Ja, zo werkte het inderdaad Nyceway!
Ik had een nepperd. Met krokodillentranen gedragen. Maar mijn meisie was echt! Leuk nostalgisch stukje. Hoewel? Het werkt nog steeds zo. Zeeman versus Ha Ha.
Leuk stukje, Niceway.
Heel mooi beschreven, hoe dr hp zich opmaakt om haar liefje te behagen.
Alvast een hartje 😉
Iedereen bedankt voor de leuke reacties en de hartjes.
Zuster Nynke,
Nooit een krokodil gedragen.
Ik had een Os dorp.
Herkenbaar, die merkengekte. Leuk geschreven!
VmmetdeVork en Irma,
Bedankt voor jullie reacties. Het is een interessant verschijnsel dat mensen mee willen doen om bij een groep te horen.
Heel herkenbaar. Leuk beschreven Nyceway
Dank je wel Matthijs. Komt jouw Polo stukje ook nog?
Even kijken of dat nog lukt als ik vanavond thuis ben. Wordt krap