Karsten kwam al grommend thuis.
“Wat scheelt er? vroeg Marina.
“We moeten de origine van een bepaald woord opzoeken. Eerst kregen de meisjes de hunne : allemaal kledingstukken. En toen kreeg ik het mijne : polo. Ik was superblij want over auto’s en sport kan ik sowieso veel vertellen. Maar nee, wist ik veel dat dat ook een kledingstuk is. Wat ken ik daar nu van? Pff, ik dacht echt dat ik deze keer snel klaar zou zijn.”
Even later kwam Cindy, die het gesprek gehoord had, Karstens kamer binnen. Ze duwde hem een blad in de handen.
Nadat hij het gelezen had, keek hij verbaasd op.
“Maar dat is …”
“Inderdaad. Je bent wel een pestkop maar je blijft mijn kleine broer.”
Leuk stukje. Arme Karsten… Hoe kúnnen die auto-ontwerpers hun modellen ook naar kledingstukken noemen! Vandaag zal hij blij zijn met z’n zus.
Toch is bloedverwantschap goud waard.
Mooi, Els, met een aandoenlijk lief slot.
<3
Bedankt, dames 🙂
Leuk Els!