“Ik maak ze allemaal van kant!” Hij herhaalde de woorden als een mantra voor zichzelf en elke keer kreeg zijn plan meer vorm. Zijn geweldige, bizarre plan waarmee hij iedereen zou doen opschrikken. De gedachte gaf hem een vreemdsoortige voldoening die hij niet herkende en die ontdekking alleen al deed hem bijna boven zichzelf uitstijgen.
Als in trance nam hij plaats achter het bureau in zijn schaduwrijk, de enige plek waar hij zich veilig genoeg waande. Bevend, zette hij de eerste strepen op papier. Zorgvuldigheid was geboden bij de uittekening van zijn idee, de prachtige jurken van delicaat kant die hij voor zich zag. Ja, hij zou ze versteld doen staan, allemaal, zodra hij wist hoe hij zichzelf kon zijn.
Beste Liefbrief, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie