Vrolijk hupt Peter de berg omhoog. De zon gloort aan de hemel. Eindelijk heeft Heidi toegehapt. Ze hebben afgsproken bij het bergmeer ‘Wasser in Tirol’.
Stikzenuwachtig heeft Peter zijn mooiste Lederhose aangetrokken, de zwartlederen met eenvoudige laadklep. Hoe zou Heidi gekleed zijn? In haar favoriete blousje?
De gedachte alleen al zorgt ervoor dat Peter’s jaknikker hard tegen de laadklep bonkt. Onrust in hoofd en hart.
Turend naar de horizon wacht Peter ongeduldig af. Het bankje voelt nog wat koud van de ochtendnevel. Waar blijft ze nu?
Daar is Heidi eindelijk. Geen tijd mag verloren gaan. Haastig gooien ze schroom en kleren van zich af en duiken het ijskoude water in.
“Nein, er ist aber klein!”
Peter’s jaknikker schudt verontwaardigd ‘Nee!’.
Mien, dit verhaaltje maakte me vrolijk! Daarom een <3
Haha, leuk Mien. Een hartje voor het leuke plaatje!
Wat grappig, Mien. Ik denk dat ik deze betekenis niet snel meer vergeet 😉
Met recht het grappigste jaknikkertje van de week! Een groot <3 daarvoor.
Haha Mien, je laat me lachen. 🙂
Een Lederhose met laadklep…:))
Voordat ik van de hoofdpagina vlieg. Dank voor jullie reacties, aus Tirol.