Vroeger liep hier vee. Niet dat ik je het romantische beeld op wil dringen van een weiland waar koeien vrij rondliepen en de boer nog met de hand molk, waar ’s avonds de knecht met zijn lief stiekem de schuur insloop om te stoeien in het hooi. Nee, ik doel op het slachthuis dat ooit dit hele plein in beslag nam. Elke local die ik spreek, heeft er verhalen over: hoe ze vroeger als klein jochie nog schedels uitbeenden, hoe ze dagelijks eindeloze rijen vrachtauto’s zagen arriveren en vertrekken, hoe de koeien en varkens krijsten. Duizenden dieren zijn hier geslacht, tienduizenden liters bloed moet er in de grond getrokken zijn. Koeienbloed. Varkensbloed. Nu wonen er hier vooral hindoes en moslims.


Mooi. Doet me denken aan dit nummer van de Duitse band Wizo.
[…] Omdat je ook bezig moet blijven als het allemaal een beetje tegenzit, pers ik er zo nu en dan wat korte stukjes uit voor 120 Woorden. 240 woorden zijn daar de afgelopen weken geplaatst: Oogcontact en Koeien en varkens. […]