Het zijn er vijf. Ma, pa een tweeling en een baby. Het contact met hen verloopt zeer stroef, maar ik heb niet echt het idee dat dat al te zeer aan mij ligt. Ik ben hier niet uit vrije wil, maar ik doe toch mijn best. En zoals het lieden van mijn soort betaamt, pas ik op de kleintjes en strooi ik bakken genegenheid in het rond. Dit in de hoop dat ik – ooit – de vruchten van die investering mag plukken. Maar ik krijg er steeds meer een hard hoofd in. Toen ik jonger was kreeg ik nog wel eens een presentje of complimentje. Maar tegenwoordig mag ik blij zijn met een maaltijd en vijf minuten buitenlucht.
Wat een hondenleven.
« Potpourri
Invasie in blauw (Blauwtjes 1) »
« Potpourri Invasie in blauw (Blauwtjes 1) »
Column, Maatschappij
Hondenleven I
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Sanne van Zijl of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Potpourri Invasie in blauw (Blauwtjes 1) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Zonder de titel was me pas bij de laatste twee regels duidelijk gewoden wie/wat de ik-persoon is. Verrassend <3
Verrassend stukje Sanne. Afgelopen maandag was het 11 jaar geleden dat ik mijn hond in moest laten slapen. Hij is nooit uit mijn gedachten. Hartje!
Klein puntje: Betaamd moet zijn betaamt.
Heel leuk, Sanne! <3
Dank jullie wel allemaal.
Zoals de titel doet vermoeden volgen er de komende dagen nog een paar.
@Han Maas: Ze blijven altijd bij je. We hebben nu nog een Jack Russell van 14. Twee jaar geleden hebben we onze boeren fox van 13 jaar oud moeten laten gaan. Nu zijn we aan het zoeken naar een jonge herplaatser (stafford of pitbull terrier) om die een goed thuis te geven. Het zijn onbegrepen rassen waar veel vooroordelen over rondgaan. Het houdt me momenteel erg bezig.
Sanne, een Stafford is een lieve aanhankelijke hond. Verkeerde baasjes verkeerde honden.
Ik had een zwarte Labrador.
Han, Mijn ouders hadden vroeger (bastaard)labradors. Geweldige honden.
Mijn man en ik hebben lang nagedacht over wat voor hond we zouden willen.
We voelen ons erg aangetrokken tot de terriër klasse. En omdat er zo’n stigma rust op staffords en pit bulls, hebben we besloten daarvoor te gaan. Om te laten zien (vooral in onze omgeving) dat al die vooroordelen nergens op slaan.
En een hond heb je niet voor even, maar voor zijn hele leven. Daar moet je gewoon goed voor zijn 🙂
Zo is dat Sanne. Veel succes!
Ja, leuk stukje vanuit perspectief hond.
Ik las eerst Nel haar reactie en toen de titel en dat vind ik enerzijds jammer. Ik moet denken aan de kat uit Jan, Jans en de kinderen. Op die manier is het een leuke monoloog.