We kappen de bomen en stoken ze op
een zwijn in de val en een faun in de strop
we drinken op onze invasie
zo wentelen wij weer door.
De dieren die vluchten, kabouters die huilen
ik trip op hun huizen waar zij willen schuilen
zo plunder ik in de invasie
ik wentel weer vrolijk door.
Mijn kennis is macht en ik bid tot de goden
helaas zou ik soms één van ons moeten doden
zo leef ik in deze invasie
ik wentel zo vrolijk door.
Wat boeit mij een wereld, wat boeit mij natuur
het hoofd van mijn maat gooi ik hard in het vuur
mijn woede die leidt de invasie
ik wals met m’n bijl toch wel door.
@BroederVork
Er zit veel vaart in dit gedicht, ik voel de meedogenloze hartstocht van de strijders.
Goed neergezet.
<3
Treffend! Trip = trap?
Goede titel en een treffende beschrijving van een narcist! Die walst inderdaad over alles en iedereen heen.
Steeds de laatste twee zinnen. Kenmerkend.
Vlot en een fijn ritme. Hou ik van. Onheilspellend gevoel wekt het op.
Echt knap, VmetdeVork! Tjonge, ik moet nog veel oefenen! Proficiat en hartje!
Zuster Goudriaan: Dank U.
Zuster Martina: Trip als in Paddotrip.
Zuster Katie: Hou ze in de gaten!
Plaatje bij Narcistenwals: https://www.flickr.com/photos/vmetdevork/24974248622/in/dateposted-public/
Zuster Levja: Herhaling in een lied hakt er altijd lekker in!
Zuster van Zijl: Soms lijk ik ook een narcist. Het voelt walgelijk.
Lief Buitenboek: Vandaag bewonderde iemand me om een walsje die ik schreef. Deze persoon schrijft veel beter dan ik zelf. Ik moet echt eens meer oefenen.
Broeder VmetdeVork,
U werkje heeft kracht gelijk walsende rollen en beweegt sierlijk als een dans.
Groet en hartje, broeder Rolo