De radio blijft schetteren.
Thuis en op het werk wordt Rampersad de daarop volgende weken bokkiger en nukkiger. Hij ranselt vrouw en kinderen bij de minste aanleiding. Op zijn werk blijkt hij niet meer te harden. Zijn chef vraagt wat er aan de hand is en wordt voor het front van de buswerkplaats door Rampersad geschoffeerd. Na twintig jaar trouwe dienst en nog maar vijf jaar van zijn pensioen verwijderd, verlaat de chauffeur met ontslagpapieren, maar zonder licentie de garage. Thuis wacht Rampersad een lege woning. De brief van zijn vrouw is definitief. ’s Nachts loopt hij langs de Ganges tussen hoeren, goeroes en zwervers. Af en toe stopt hij, staart naar de oneindige sterrenhemel zonder een antwoord te vinden.

@C.P.V.: ik stel me zo voor dat het kale achterhoofd van Rampersad zo ongeveer één, ernstig gezwollen, bloedrode bult geworden is. De dag erop breekt er vast iets engs in uit. 🙂
Misschien komt het antwoord dat hij in de sterren zoekt straks nog uit zijn eigen hoofd. 🙂
@Chris, nog een hartje, is deel III al klaar? Rampersad (ramp en sad?) wacht nog slechts de ratsmodee?
Beste NeleDeDeyne,
Een goed verhaal is nooit helemaal verteld. Er zit altijd nog een ander verhaal in.
Met vriendelijke groet,
Chris
Beste Mili,
Geen deel III. De slotzin is een mooie open afsluiter. Rampersad is een Hindoestaanse naam, en inderdaad die woordspeling/bijna woordspeling zit er in.
Bedankt voor je reactie,
Chris.
Het loopt rampzalig af voor Rampetsad. Dat was te verwachten.
Mooi verteld, Chris, vooral het slot.
<3
Beste Nel Goudriaan,
Over de slotzin ben ikzelf ook tevreden. Hij laat het verhaal open, hoewel ik de verleiding kan weerstaan om verder te gaaan.
Met vriendelijke groet,
Chris
Mooi einde van de twee delen. Rampersad zal waarschijnlijk nooit beseffen dat al het kwade van boven is gekomen..
Beste Katie,
Dat is de treurige wetenschap waarin hij en wij moeten berusten.
Bedankt voor je reactie,
Chris
Broeder Vincentius,
Zo. Er zit balans tussen de twee delen. Bij dit deel word ik zelf getroffen. Door somberheid.
Beste VmetdeVork,
Mooi dat je balans en samenhang ziet. En somber? Leed beseffen stemt somber, voor de getroffene en voor degene die waar neemt.
Maak er een mooi weekeinde van,
Chris