Hij zat op de rand van zijn bed. Durfde hij te slapen? Zouden ze dan weer komen?
Gisternacht was het Mülisch.’Zelfs in een goed cultureel klimaat kon ik de Nobelprijs niet winnen, hoe zal het iemand lukken nu jij de botte bijl hanteert?’
Eergisternacht Annie met Conny Stuart. Wat een krengen! De hele nacht krijsten ze Vluchten kan niet meer tot hij zijn bed ontvluchtte.
Toch even slapen. Hij had zijn ogen niet dicht of Vincent, die een bloederig spoor van zijn oor achterliet, verscheen. ‘Zo gaat dat als je problemen in huiselijke kring uitvogelt,’ fluisterde hij. Hij zette een mes op Halbes oor die brulde: ‘Het spijt me!’
‘Mij ook, meneer,’ sprak de broeder die de laatste riem vastsnoerde.


Berouw komt na de zonde, Halbe. En intussen blijven de kunstgezelschappen en theaters met hun te dure toegangsbewijzen zitten.
Ik heb vernomen dat hij ergens in een wachtruimte zit te wachten op Mw Schippers; hij bleek niet genoeg geld bij zich te hebben voor de eigen bijdrage.
Word ik ineens gevolgd door zorgvoorpsyche. Voor welke psyche zouden ze willen zorgen, voor de zender of de ontvanger?