Vluchtelingen in gekapseisde bootjes, nu even niet.
BN’ers die voor eigen eer en glorie afreizen naar vluchtelingengebieden om even later in een talkshow te scoren met hun eigen populistische mening: blijf weg.
Nare mensen die voordringen in winkels tijdens de kerstdrukte: verdwijn, jullie moeten weg.
Politici… ongeloofwaardig, ook volgend jaar weer.
Ik sluit de gordijnen en daarmee die nare wereld van mij af. Ik geniet van mijn kitscherige kerstboom en verheug mij op die gezellige dagen: met mijn dierbaren. Niets is vanzelfsprekend. Hoe ouder je wordt, des te meer je verliest…
Even een ontlading met lekker eten en drinken. Veel lichtjes, geen energievraagstuk. Nu even niet.
In januari begint alles weer opnieuw.
Mijn goede voornemens zijn er geen te hebben.
« Nieuwjaarsduik met Joris
Vluchteling »
« Nieuwjaarsduik met Joris Vluchteling »
Column, Familie, Fictie, Maatschappij
Een kleine wereld
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Nieuwjaarsduik met Joris Vluchteling »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Nu kan ik kiezen. Eveneens oprecht een hartje geven, of geen hartje, omdat het op over en weer toespelen lijkt. Dat bedoelde ik dus in mijn reactie op jouw hartje aan mij.
Na even nadenken heb ik een weloverwogen keuze gemaakt. Wel een hartje!
@Ewald. De kans is uiteraard groter dat je iemand een hartje geeft die je hier regelmatig ‘spreekt’.
En dat ben je niet zo snel geneigd bij iemand te doen die jouw werk met weinig respect beoordeelt. Gelukkig komt dat hier zelden voor.
@Han, dat klopt, maar dan gaat de ‘gun-factor’ een grote rol spelen en hoe zuiver is dat? Lastig zal het sowieso blijven. Wat jij al eerder aangaf: oprecht hartjes geven wanneer je een stukje waardeert. We zijn volwassen mensen tenslotte.
@Ewald. Dat bedoel ik! Oprecht. Ik schrijf veel columns op Metronieuws. Daar kan je je stem op uitbrengen. Je ziet dat veel stemmen via Facebook worden uitgebracht; kennelijk gebeurt dat door bekende groepjes: ‘Ons kent ons.’ En ik zit niet op Facebook…
@Dit onderwerp zal nog wel vaker ter discussie worden gesteld. De supermarkt roept, ik moet boodschappen doen. Tot later.
@Ewald. Ik laat het niet zo belangrijk zijn. Succes in de supermarkt.
Ach, wat jullie (Ewald en Han) aanhalen is nu precies de reden waarom we aan dat aantal hartjes niet te zwaar moeten tillen. En het blijft lastig om eerlijk hartjes te geven. Eigenlijk zou je dan álle stukjes even zorgvuldig moeten lezen en naar eer en geweten beoordelen. Dat lukt dus niemand. Onvermijdelijk maak je dan bewust of onbewust keuzes en sla je misschien stukjes over die beter zijn dan wat je wél leest en beoordeelt. Daar moeten we het maar mee doen.
Dan je stukje. In dit geval vind ik dat je binnen 120 woorden gewoon te veel dingen tegelijk aanroert. Daardoor komt er voor mijn gevoel te weinig echt uit de verf.
@Hay, we moeten er zeker ook niet al te zwaar aan tillen. Van de andere kant vindt (bijna) iedereen het prettig om met een hartje gewaardeerd te worden.
@Hay. Het gaat mij om het schrijven, niet de hartjes!
Dat is een bijzaak.
Ik had het niet anders opgevat dan jij aangeeft, Han. Maar iedereen gaat daar anders mee om. Ik heb er ook geen moeite mee als mensen wel graag zo veel mogelijk hartjes verzamelen. Ieder moet dat maar voor zichzelf invullen. Ik reageerde dan ook in het algemeen.
@Hay. Ik begrijp je. Ik denk dat we hetzelfde bedoelen.
Groet,
Han