Een mooie dag in de stad. Ik loop in het zonnetje, op zoek naar een terras.
Ik schrik, op het drukke terras zit mijn vriendin; ze staat op en zoent lachend een knappe man.
‘Wel godver…’ sis ik.
‘Ga eropaf,’ zegt “Ongeduld”.
‘Wacht maar even af,’ zegt “Geduld”.
‘Bespreek het vanavond maar,’ zegt “Uitstel”.
– wie zal er winnen?
Een uur sta ik te wachten. Eindelijk staat de man op. Hij zoent en omhelst mijn vriendin en gaat weg.
Ik loop op haar af. Verbaasd zegt ze: ‘Jij hier? Da’s ook toevallig.’
‘Toeval bestaat niet,’ zeg ik.’
‘Wat jammer, je hebt net mijn broer gemist. ’t Was leuk, ik had hem lang niet gezien.’
Geduld heeft mij behoed voor een afgang.
« Spijsvertering
Doordachte ‘blundergift’ »
« Spijsvertering Doordachte ‘blundergift’ »
Fictie, Liefde
Geduld
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Spijsvertering Doordachte ‘blundergift’ »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk!! Maar hoezo gemist, hij staat er toch nog? Of in ieder geval op loop- en gehoorafstand.
@Dana. Ik dacht dat ‘Eindelijk staat de man op’ aangeeft dat hij weggaat. Kennelijk is dat niet zo; ik heb het aangepast.
Dank en groet,
Han
Ik snapte je bedoeling wel, vandaar de uitroeptekens achter ‘leuk’.
Nu krijg je er ook nog een hartje bij 😀
@Dana. Het was een beetje vaag voor de lezer. Als je het schrijft zie je het voor je…
Mijn dank is groot!
Een misverstand is snel ontstaan. Geduld is een groot goed.
Leuk stukje. Hartje erbij.
@Thislexy. Hartelijk dank, Lex.
Groet,
Han