‘Kom nou toch eens achter die laptop vandaan. Doe iets nuttigs. Ben je nog steeds aan het schrijven?’
‘Yep.’
‘Meen je dat nou? Dat hobbygeschrijf levert geen kruimel op. Er moet brood op de plank komen.’
‘Ik ga eerst voor de mosterd.’
‘Alleen mosterd?’
‘Yep.’
‘Hoezo dat dan?’
‘Ik doe het voor jou, schat.’
‘Ja ja, jij voor mij iets doen, dat mag in de krant.’
‘Voor mijzelf hoeft het niet, geef niks om mosterd, maar je moet klein beginnen, nietwaar?’
‘Wat bedoel je?’
‘Wanneer ik de mosterd binnen heb, ga ik voor het broodje kroket. Steeds de lat een beetje hoger leggen. Over een jaar hoop ik voor een complete maaltijd te gaan, kan ik mezelf eindelijk kostwinner noemen.’

Dana, de mosterd zij je gegund hoor. ♥
Dank je voor het gunnen en het hartje, Ewald 😀
Haha, ik ben thuis de enige die mosterd lust dus ik doe mee om meer egoïstische redenen 😛