Al enige tijd is er beroering in doodgraversland; smartphones bezwijken onder het gesjirp. Het gerucht doet de ronde dat het Midden-Oosten het walhalla is. Honderdduizenden, te herkennen aan een oranje tekening op de rug, trekken door velden en over wegen. Hun koppen opgeblazen met ogen die uit de kassen komen; haar dragen zij op hun buik.
Ter plekke aangekomen, herkennen zij hun meerderen. Die staan rechtop en dragen oranje overalls. Zij zijn welkom en er wordt voor hen gezorgd. De overal rollende koppen zijn een lust voor het oog en door de geur die zij afscheiden, komen mannetjes en vrouwtjes tezamen. Het kadaver onder de grond, wordt er gepaard. De vrouwelijke aaseters blijven bij de eitjes en sjirpen de jongen.
Mooie invalshoek! Eensprookje, maar wel een van het bittere soort.
Met vriendelijke groet plus hartje,
Chris
@Chris, ik verdenk mijn cryptisch zijn dat jij over een (bitter) sprookje spreekt. Het zijn kevers (doodgravers) die naar het M-O gaan in verband met het overvloedige dode aas. Je mag je hartje terugnemen. 😉
Beste Mili,
Het verhaal heb ik heel precies begrepen. Daarom; een bitter sprookje over de bittere werkelijkheid.
Ik weiger om mijn hartje terug te nemen. Waarom ook? Het is terecht!
Chris
@Chris, ik zal niet meer aan je kunde als geoefend lezer twijfelen en koester je hartje.
Goed geschreven, Milli. Hartje en groet, Han