‘Leg dat pakket plat op de grond, jongen.’
‘Hoe wil je dat plastic losmaken, schoonpa?’
‘Met een schaar natuurlijk. Doe niet zo onnozel.’
‘Voorzichtig de bovenkant met een scherp mes losmaken en dan de luxaflex eruit schuiven, lijkt mij veiliger, schoonpa.’
‘Veiliger? Angsthaas die je bent; waar ben je nou bang voor?’
‘luxaflex heeft touw…’
‘Geef nou een schaar! Rats ik ‘m zo open. Wedden?’
‘Oké, wees maar eigenwijs. Alsjeblieft, een schaar…’
‘Eerst de ene kant knippen… Zo, en nu de andere kant… Zie je nou, fluitje van een cent: los!’
‘Inderdaad. Je hebt gelijk, schoonpa, alles ligt los: ook de lamellen. Zullen we eerst de maaltijd nuttigen? Daarna kun je de touwtjes aan elkaar knopen… in deze peperdure tijd.’


Wie durft hieronder nu nog beweren dat teamwerk beter is dan solo gaan?
Inderdaad, Nele. Dank voor je reactie.
Han
Leuke anecdote, wel jammer dat je de clou al halverwege aankondigt.
@ Appelpit. Dank je voor je reactie.
Aardig gesprekje, maar wie spreekt nu zijn schoonpa met schoonpa aan? Dat komt op mij niet erg natuurlijk over.
@ Hay. Ik! Omdat ik ‘pa’ niet uit m’n strot kon krijgen. En bij zijn voornaam mocht ik hem niet noemen…
Ja, ik zat daar al over na te denken. Dat kan inderdaad best een lastig probleem zijn. 😉
Een lastige man, dus een lastig probleem.
handige schoonvader hoor, hartje!
Dank je, José.