‘Wow, dit is een goddelijke maaltijd, verrukkelijk.’
‘Eet smakelijk.’
‘Waar heb ik dit aan te danken?’
‘Je bent een smerige achterbakse charlatan. Een regelrechte ploert. Voortdurend schaamteloos overspelig, niet te vertrouwen.’
‘Het legt me geen windeieren, ik ga ermee door, mmm.’
‘Geniet zolang je nog genieten kunt, tenminste.’
‘Waar zit het addertje?’
‘Onder de graszoden.’
‘Lekker dubbelzinnig. Waarom laat je nu pas je kookkunsten zien?’
‘Ik heb genoeg van je. Zie het als je galgenmaal.’
‘Steek je me bij het toetje neer?’
‘Typisch iets voor jou, om me tot zoiets banaals in staat te achten, ik heb meer klasse. Je vernietiging is al begonnen.’
‘Vergif? Nee, zulke heerlijkheden kunnen onmogelijk giftig zijn.’
‘Je maag ontploft. Hij komt eraan, de smaakexplosie.’

Leuk plot Dana. Hartje, zeer beslist.
Dank je wel, Han! (ook zeer beslist 😉 )
Euh, ontploffingen zijn momenteel nogal in.
Een smaakexplosie! ??❤️
Iets te veel uitleg, Dana.
‘Don’t tell but show’, hoe moeilijk dat ook is in 120woorden.
Groet,
Rob.
Ik let niet op de actualiteit, is me veel te vermoeiend, NeleDeDeyne.
@Tries, dank je voor je hart, duim en reactie
Ik zit nog steeds na te denken over hoe, Rob, niet mijn sterkste kant, showen