Eindelijk zitten ze op de bank, rozig en met natte haren.
Ondertussen trek ik de stop eruit en het overgebleven badwater loopt weg. Strepen trekken hun spoor op mijn eerst zo glimmende kuip. Ik verzamel her en der verspreide handdoeken, werp badeendjes en boten in het netje, draai de dop op de shampoofles en dweil de plassen van de vloer. Het blijft stil beneden. Opvallend stil…
Als ik de woonkamerdeur open, zie ik ze staan. Bij het aquarium. Over hun blozende wangen rollen dikke tranen. De goudvis drijft levenloos tussen de bubbelige massa die de bovenste laag van het water bedekt. Onderin prijkt een blokje. Bijna onherkenbaar. Maar het luchtje dat ik ruik, is onmiskenbaar afkomstig van mijn favoriete badzeep.
V.e.r.d.r.i.e.t.i.g. 🙁
Blub moest ook gewassen?
Heel mooi en subtiel geschreven. Irma,
De titel is perfect gekozen.
<3
De blokjes in de afwasmachine zijn daar ook perfect voor.
Triest misverstandje en echt kinderverdriet.
Een nieuwe dag, een nieuwe goudvis en het leven gaat verder.
(nadat het aquarium grondig is gereinigd)
Mooi stukje, net aan de goede kant van sentimentaliteit.
Met vriendelijke groet + hartje,
Chris
Oei de arme vis. Mooi stukje Irma.
het einde van de goudvis!
Bedankt voor de leuke reacties! <3