Ik app je deze tekst met trillende handen. Ik ben vandaag getuige geweest van een aanslag door terroristen. Op het busstation, hier in Beer Sheva. Een soldaat, Omri Levi, werd door een Palestijn, Al-Oqbi, in zijn hoofd geschoten, waarna Al-Oqbi de M16 van Omri Levi heeft gebruikt om te schieten op omstanders. Veel mensen werden geraakt. Al-Oqbi werd doodgeschoten door toegesnelde politieagenten. De andere terrorist, van Eritreese afkomst, Abtom Zarhom, werd in zijn knie geschoten door de politie. Daarna werd terrorist Abtom Zarhom gelyncht door een menigte in paniek.
Ik ben nu op weg naar huis. Met mijn priem stikgaatjes maken in je nieuwe leren riem komt er vandaag niet van. Mijn priem staat in het rechteroog van Abtom Zarhom.


@Peter, je schiet mij er kapot mee. Met je tekst. Het is zo indringend. Ik vind het fenomenaal. Groot hart.
Jezus, Mili, ik houd van jou!
De priem moest voor het priemen kiezen tussen stikgaatjes of een terroristisch rechteroog. In paniek onstaan curieuze ontmoetingen. Een hartje voor een scherpe pen en wonderlijke associaties!
@Luus. Mili heeft me op jouw prachtige stukje gewezen.
Peter Mabelus,
Harde schets van kille realiteit. Mooi en verdienstelijk neergezet!
Groet + hartje, Rolf van der Leest
Uitgeschakeld
Mijn lichaam en geest zijn losgekoppeld. Ik voel de klappen niet meer, de schoppen, de rij stoelen die op me inbeukt, de kogel die mijn lijf is binnengedrongen.
Er was paniek. Geschreeuw. Mensen renden weg, gleden onderuit en zochten beschutting. Ik kroop op handen en voeten over de vloer.
Weg, dacht ik, weg van hier.
Toen die kogel. Uit het niets.
Hij heeft me te pakken, dacht ik, nu zal ik sterven.
De tweede kogel bleef uit. Doodstil bleef ik liggen.
Toen kwamen de eerste klappen. En het stopt maar niet.
Ik ben Abtom Zarhom, wil ik zeggen, negentwintig jaar. Ik kom uit Eritrea en kreeg asiel. Hier wil ik leven. Hier kan ik veilig zijn.
Vrees mij niet.
Waar ik wat moeite mee heb is de veelheid aan details in een WhatsApp. Dan moet de ‘ik’ toch inmiddels weten dat Abtom Zarhom onschuldig was?
Daarnaast heb ik er -en dat is strikt persoonlijk- moeite mee dat de priem in een semi non-fictie stuk ‘bij wordt gesleept’. Voor mijn gevoel is het wat respectloos naar een onschuldig slachtoffer van een lynchpartij.
@Hadeke. Prachtig stukje: “Uitgeschakeld”. Op het moment dat mijn hoofdpersoon zijn lange app fabriceert, is hij vanzelfsprekend nog niet op de hoogte van het feit dat Abtom Zarhom onschuldig was. Het weekwoord wordt er in feite altijd “bijgesleept” en geloof me, alle respect voor elk mens en in het bijzonder voor zij die onschuldig zijn.
Dank voor je compliment.
Wat betreft de App: De hoofdpersoon kent al wel alle namen en verdere achtergronden. Zelf zou het voor mij natuurlijker aanvoelen als die namen wegbleven en de ‘ik’ wat heroïscher over zijn eigen (mis)daad schrijft.
En wat betreft je respect, dat geloof ik meteen.
@Peter Mabelus:
Je schrijft: ‘Het weekwoord wordt er in feite altijd “bijgesleept” …’.
Dat vind ik kort door de bocht en ik ben het er ook niet mee eens. Je doet hiermee ook een flink aantal schrijvers op 120W te kort.
@Mien, “bijgesleept” bedoel ik in de zin dat als je mee wil spelen om de weekwinst je het weekwoord nu eenmaal moet gebruiken.
Jemig!
Beste Peter,
Een goed actueel stukje, zonder deat het ‘priem’er met de haren is bijgesleeot.
Met vriendelijke groet = hartje,
Chris
@Chris. Bedankt!
midden in het strijdtoneel!
@Jose. Bedankt!
Peter,
ik vind vooral het perspectief van waaruit de Ik vertelt sterk. Het werpt de vraag op wie de Ik is. De Ik lijkt mij de Onschuld.
Over dat Weekwoord-gedoe zwijg ik. Heb ik genoeg over gezegd.
groet,
Rob.