âEven naar âOom Dokterâ,â zegt mijn moeder.
âHallo jongeman,â zegt de dokter met een zware, doorrookte stem. Een rijzige gestalte in een witte jas met een stethoscoop om zijn nek vraagt aan mijn moeder wat ik mankeer. Ik kijk letterlijk en figuurlijk tegen hem op.
âDoe het hemdje even omhoog,â zegt ie tegen mijn moeder (en niet tegen mij).
âStil,â zegt ie terwijl ik niets zeg en hij begint te luisterenâŠ
Hij doet de medicijnkast open en pakt een smeerseltje: âDriemaal daags insmeren.â
Vijftig jaar later tutoyeer ik mijn derde huisarts. Geen witte jas, slechts een trui. Een stethoscoop ligt ergens op zijn bureau.
Gek, zelfs de dokter is nu jonger dan ik. Alleen maar doordat maandag dinsdag is gewordenâŠ


@Han Maas: de laatste zin is leutig. đ
Mooie verbeelding van het verloop van de tijd.
Hartelijk dank Inge en Nele.
Han