Daar zit ik dan. Brilletje op, drie D. Chips en cola heb ik in het te kleine gat van de armleuning gefrot. De muziek klinkt oorverdovend hard uit de boxen. Sound rolt dolby surround door de zaal en kaatst terug op de kale muren. Het zwarte doek dat rood gekleurd is in mooi velours, trekt langzaam open. We gaan beginnen! Pauwen lopen met opgeheven knikkende nekjes over de bühne. Nooit gedacht dat wij nu al getrakteerd zouden worden op het nieuwste bont. Maar eerst gaan we nog even retro. Ik weet niet hoeveel bontjes passeren de revue. En al degenen die nog leven, komen even tot leven. Retrospannend vind ik het allemaal. Ik hoor de filmspoel achter mij rollen, retropolygoon.

@Mien, hier lees ik een teveel aan retro. Zonder dat zou je verhaal meer spreken.
– drie D
Moet zijn: 3D
Je hebt het over een ik en wij, zonder duidelijk te maken wie die wij zijn.
Vreemd dat iets dat nog leeft even tot leven komt.
ik lees er ook een verwijzing naar Jeroen Pauw in, met zijn bekende zin, we gaan beginnen. Of is dat toevallig?
@Ineke:
Eens met jouw eerste twee opmerkingen. Hoewel heel veel retro natuurlijk ook heel erg retro is / was.
De ‘ik’ ben ikzelf zei de gek. De ‘we’ ontstond door ‘we gaan beginnen’. Maar ik kan de verwarring begrijpen. Beter had ik na het ‘beginnen’ de ‘ik’ weer opgepakt.
Het eerste leven is een constatering het tweede leven overdrachtelijk. Leven in de bonte brouwerij.
Bedankt voor jouw reactie. Leerzaam voor mij.
@José:
Ik dacht al waar heb ik dat eerder gehoord. Toeval is een kruising der wegen. Toevallig heeft Jeroen mijn pad gekruist. Op TV dan. Bedankt voor je reactie.