Ik geloof in de oerknal! Aldus opgetekend uit de mond van een 11 jarige achtste groeper. Grappig vind ik zoiets, ‘geloven’ in de oerknal. Ergens raakt zo’n kind dichter de waarheid dan menig volwassen atheïst of wetenschapper de waan van het bestaan kan doorgronden. Want behalve de overtuigende wetenschappelijke bewijsvoering, wat moet ik me voorstellen bij een singulariteit, waarin geen tijd bestaat en alle materie van nu tot één punt is samengebald? Net zo onwerkelijk als een heer op een troon in de wolken met een legioen gevleugelde hulpjes, natuurlijk. Augustinus wist dit ook al. hij legde 1500 jaar geleden al aan zijn gelovigen uit: “God schiep de wereld niet ín de tijd, maar mét de tijd.” 1-0 voor Augustinus.

Ha die Lijmstok,
mooie Brein-zuiger.
Rob.
De beginzin vind ik het leukste!